Loes Wagemans / Margriet Vollenberg

Loes Wagemans / Margriet Vollenberg

“ik geloof dat design deze wereld een betere plek maakt en dat ontwerpers een belangrijk onderdeel zijn van positieve verandering” (Margriet Vollenberg)

Naam:Loes Wagemans / Margriet Vollenberg
Bedrijf:Organisation in Design
Woonplaats:Amsterdam en Utrecht

Eindelijk een dubbelinterview. Dat hebben we nog niet gedaan. Wie zijn Loes en Margriet?

Loes: Ik kan vooral voor mezelf spreken, maar zowel Margriet als ik hebben Brabantse roots en liefde voor design. Ik ben mede-oprichter en eigenaar geweest van het label ‘Gewoon’, interieur- mode- en kinderproducten in textiel. Na veertien mooie jaren heb ik dat verkocht. Daarna ben ik in 2013 met mijn gezin naar New York verhuisd, waar ik vier jaar heb gewoond. Dat was echt een toptijd! Vanuit New York ben ik aan het werk gegaan als consultant en art-director voor ontwerpers en labels. Maar ik heb ook enorm genoten van alles wat New York te bieden heeft op het gebied van cultuur, kunst, design en food. Ik woon nu in Amsterdam met mijn man en zoon van acht jaar. Sinds 2019 werk ik voor Organisation in Design; eerst voor een project in New York en later als strategic manager. 

Margriet: En zo kennen Loes en ik elkaar dus. In 2005 heb ik Organisation in Design opgericht, de naam zegt het al een beetje: we werken als ondersteuners voor de creatieve industrie. We ontzorgen, promoten en geven richting. Ik heb ruim twintig jaar ervaring in de ontwerpindustrie waarvan ik elf jaar lang verantwoordelijk ben geweest voor de succesvolle designevenementen Ventura Projects in Milaan, Dubai, New York en vele andere plaatsen over de hele wereld.

Ik ben afgestudeerd als ontwerper aan de Design Academy in Eindhoven en na mijn studie naar Milaan verhuisd waar ik vijf jaar als ontwerper heb gewerkt. Toch werd het me al snel duidelijk dat ik niet zelf wilde maken, maar de makers juist wilde helpen met hun creatieve ondernemingen. Ik heb me altijd al ingezet voor het bevorderen en promoten van design op alle mogelijke manieren, over de hele wereld en ik geloof dat design deze wereld een betere plek maakt en dat ontwerpers een belangrijk onderdeel zijn van positieve verandering. Nu woon ik weer in Utrecht, maar heb wel mijn Italiaanse vriend meegenomen naar Nederland. We hebben samen een dochter van negen jaar.

En waarom zijn Loes en Margriet een duo?

Loes:  Duo, duo…. We gaan weer samenwerken!

Margriet: Door de grote impact van Covid-19 op Organisation in Design, heb ik moeten besluiten om te stoppen met Ventura Projects, onze grootste project-tak binnen het bedrijf. Binnen twee weken na het cancellen van de Designweek in Milaan en onze Ventura-events daar, die jaarlijks ruim 150.000 mensen trekken, was onze agenda voor de rest van het jaar leeg. De World Expo Dubai ging on hold, een grote expositie tijdens de Helsinki Design Week waarvoor ik curator was, ging niet door enzovoort. Het werd vrij snel duidelijk dat de wereld ging veranderen en dat er nieuwe vragen zouden komen van ontwerpers, waar we niet met oude antwoorden op konden gaan reageren.


Een noodzakelijke RESET vond plaats, waarmee min of meer alle activiteiten stopten binnen Organisation in Design. Dit betekende ook het einde van tien banen binnen Organisation in Design, waaronder die van Loes.

Het was een zware periode voor het hele team. Om een lang verhaal kort te maken: Organisation in Design bestaat nog en het is nu tijd om waarde toe te voegen daar waar we dat kunnen. We zitten inmiddels in de tweede golf en we zien nog steeds dat belangrijke design-events geen doorgang kunnen vinden in de originele vorm, waaronder de Dutch Design Week in Eindhoven. 

Loes: Dus zeer binnenkort zullen we nieuwe initiatieven gaan oppakken onder de vlag van Organisation in Design. Maar een duo zou ik ons niet zo snel noemen, alhoewel we elkaar natuurlijk wel versterken en aanvullen. Met Margriet is er een klik, we spreken dezelfde taal. Het is dan ook niet een enorme verrassing dat we elkaar nu weer opzoeken om samen te gaan werken.

Jullie hebben nogal ballen om iets nieuws op te starten in tijden van corona. Waarom juist nu?

Loes: Het is niet perse een kwestie van ‘ballen hebben’, het is eerder een kwestie van door willen en door moeten. Je moet je passie achterna blijven gaan. Maar ook houden we ons netwerk goed in de gaten. Welke vragen komen er, welke behoefte heeft de designindustrie in deze roerige tijden? Wij signaleren dat er vanuit de ontwerpwereld veel nieuwe vragen komen, en niet alleen vanuit de creatieven, maar ook vanuit grote commerciële partijen, zoals designbeurzen.  

Margriet: Het internationale netwerk van Organisation in Design is enorm en divers en we zetten het graag in voor matchmaking die nieuwe samenwerkingen, producten en ideeën genereert. Daarnaast was het natuurlijk een vreemde zomer voor onze industrie, maar ook voor onze families. Ook wij moesten juf spelen aan de keukentafel, maar we zijn ook ondernemend en hebben hart voor de designindustrie. Kortom, we waren alweer snel aan het bedenken hoe Loes en ik met de kennis en ervaring die we hebben iets kunnen toevoegen.

En wat kunnen we van jullie verwachten?

Als je ontwerper bent, heb je waarschijnlijk een creatieve studie gevolgd. En daar komen zaken als het runnen van een eigen bedrijf amper aan de orde. Zeker op het moment dat de opdrachten serieuzer beginnen te worden, gaan creatieven veel ‘op gevoel’ en niet op kennis ondernemen. Daar willen we de ontwerpstudio’s mee helpen.

Wij helpen creatieve ondernemingen met hun korte- en langetermijnstrategie. Samen met de ontwerpers gaan we een grondige analyse maken en helpen we hen de beste weg naar meer succes, een breder netwerk, meer kansen, hogere verkopen of betere zichtbaarheid te vinden.

We kennen de wereld van design als onze broekzak en stellen deze kennis graag ter beschikking van onze klanten. Nu gaan we dit ook doen volgens een nieuw format wat we hebben ontwikkeld, waarbij we in groepjes met andere creatieve ondernemers werken.

Ook werken wij als consultants voor het bedrijfsleven. Wij zijn nu bezig met een nieuwe strategie voor een internationale designbeurs, die ons heeft gevraagd mee te kijken naar bepaalde vraagstukken. Overeenkomst is steeds de kennis en ervaring en natuurlijk ons netwerk. Wij zijn beiden aanpakkers; actions speak louder than words.

Door welke designers zijn jullie geïnspireerd? 

Phoeh….. heb je even….! Vorig jaar hebben we uitgerekend dat we in al die jaren Organisation in Design met ruim 7.000 designers en labels van over de hele wereld hebben samengewerkt. Dan kun je je voorstellen dat het een lastige vraag is! Maar als we bijvoorbeeld binnen de Nederlandse grenzen blijven, dan willen we de volgende ontwerpers even uitlichten: 

Thier en van Daalen , vanwege hun vormentaal, kleurgebruik en materiaalvervreemding. Een duidelijk voorbeeld zijn de Plastic Mine shelves, die ze in eigen studio produceren uit gerecycled polyethylene (restanten plastic uit de industrie). Of bijvoorbeeld hun lampontwerp Captured bubble light die bestaat uit handgeblazen glas in een koperen frame.

Maarten Baas, vanwege de stappen die hij als ontwerper en studio maakt: steady, zonder spanning en humor te verliezen. Maarten Baas is onder het grote publiek waarschijnlijk bekend van zijn afstudeercollectie Smoke (die door Moooi is opgenomen in de collectie), de Schipholklok, en zijn geweldige Clay furniture. Maarten Baas heeft een ‘conceptuele’ insteek, een bijna cabareteske benadering van vormgeving. Ofwel komisch maar ook maatschappijkritisch.

Bert Jan Pot, hij heeft al heel wat toekomstige design klassiekers op zijn naam staan, zoals de Random light en Carbon chair voor Moooi. Voor ARCO ontwierp hij de Slim table. Zijn ontwerpen komen voort uit een materiaal onderzoek en laten zijn fascinatie voor technieken, structuren, patronen en kleuren zien.  

Shahar Livne, een jonge Israelische ontwerper die in Eindhoven woont. Ze creëert geweldige nieuwe materialen om in producten te verwerken, denk aan leer van bloed en slachtafval in sneakers.

Marjan van Aubel, onze Nederlandse Solardesigner die technologie, duurzaamheid en design geweldig weet te combineren in haar producten en projecten.

Zien jullie ondernemers om jullie heen die zich tijdens corona opnieuw hebben uitgevonden, en zo ja hoe? 

Margriet: Veel creatieven sloten zichzelf op in hun studio’s en ateliers. Er is veel nieuw werk geproduceerd. En door het niet doorgaan van veel design gerelateerde events werden er veelal digitale oplossingen bedacht om zichtbaar te blijven en dit nieuwe werk te tonen aan de buitenwereld. Het digitale design platform Dezeen heeft afgelopen zomer een geweldig Virtual Design Festival geproduceerd. Wij hebben er zelfs nog nieuw werk van ruim 80 ontwerpers op kunnen ‘exposeren’.

Maar om eerlijk te zijn vind ik ook dat er veel misgaat met oplossingen die ontstaan door de beperkingen van Covid-19. Natuurlijk we hebben snel moeten handelen, maar nu moeten we voor de langere termijn gaan nadenken over oplossingen. Ik kan me vreselijk irriteren aan de vieze afgelopen bestickering op de grond en de scheef opgehangen geïmproviseerde plastic platen voor de kassa’s. Nogmaals: het moet, maar nu moeten we laten zien dat het veel beter kan. Het echte ontwerpen gaat nog komen, we zitten er nog middenin en staan versteld dat de tweede golf er met een rotgang aankomt.

Loes:  Wat ik heel tof vond om te zien was de creativiteit van heel veel ondernemers op het moment dat de wereld onder je vandaan wordt getrokken. Hoe restaurants hebben ingespeeld op de verplichte sluiting van hun zaken, door take away maaltijden aan te bieden, en hiermee enorm succesvol en bekend werden. Bijvoorbeeld restaurant Rijks in Amsterdam, die direct begon met Rijks@home. Een groot succes! Ze hebben al aangekondigd dat Rijks@home zal blijven bestaan. Maar ook bijvoorbeeld Anouk –  the happy cook, die onder de noemer ‘Support uit Noord’ maaltijden is gaan koken voor IC-medewerkers in ziekenhuizen in Purmerend en Hoorn. Daaruit volgend kookt ze nu ieder week een menu, wat je bij haar kunt bestellen en op donderdag of vrijdag afhalen. Allemaal met ingrediënten van lokale ondernemers, biologisch en gezond, maar bovenal heel erg lekker. En dit loopt als een malle natuurlijk.

Van maker naar Mokum‘ is natuurlijk een bekend corona-initiatief, maar zo leuk en zo toegankelijk. De initiatiefnemers kochten ondermeer de gladiolen op die bestemd waren voor de Nijmeegse Vierdaagse. Via hun website kon je je dan inschrijven voor een bos en meteen betalen. Vervolgens werden er dan afhaallocaties bepaald; in Amsterdam bezorgden ze zelfs aan huis. 

Corona heeft, zeker in het begin, veel impact gehad op jullie leven, met kinderen thuis. Wat is het goede dat jullie je over tien jaar nog herinneren uit deze periode?

Loes: Wij woonden net twee weken in ons nieuwe bovenhuis aan een van de mooiste grachten van Amsterdam. Een heerlijk ruim huis, dat helemaal naar onze wens is verbouwd. Stiekem hebben we ervan genoten dat we zo intens gebruik konden maken van ons nieuwe huis. De buurt was prachtig, de grachten leeg, de zon scheen. Er staat ‘s middags zon op de voorzijde van het huis en het was een heel mooi voorjaar. Buren kwamen één voor één naar buiten met een tafeltje en gebruikten de stoep en parkeerplaatsen als voortuin. Er werd buiten geborreld en gegeten, door gezinnen of corona-proof met vrienden en collega’s. De ruis van veel verkeer en toeristen heeft zo’n invloed op de buurt en dit was nu in één klap weg. Het voelde hier op straat continu als zondagochtend 7 uur. Een prachtige gewaarwording en wederom een besef dat Amsterdam toch zo mooi is. (Een fenomeen dat ik overigens via de social media overal zag gebeuren, New York is ook prachtig als de stad leeg is, zonder toeristen en verkeer.)

Inderdaad was het ook aanpassen en wennen, helemaal door de combinatie van werken en een schoolgaand kind, die ineens naast me aan de eettafel zat, met een vragende blik wat we de komende 20 minuten zouden gaan doen. Tijdens de gehele eerste coronaperiode koos ik wekelijks een kookboek uit, waaruit mijn man dan een menu samenstelde en in het weekend voor ons bereidde. Ik heb al niks te klagen met een kookliefhebber als man, maar wekelijks op dit niveau eten was echt top. We hebben echt geweldig gegeten tijdens corona!! Denk aan gerechten uit Never trust a Skinny Italian Chef – Massimo Botera (van restaurant Osteria Francesca)

Margriet: De eerste weken waren echt vol emoties. In Italie ging het natuurlijk als eerste helemaal mis in Europa, en veel van onze familie en vrienden wonen daar. Precies dat gebied waar het zo slecht ging. Mijn vriend is arts en we waren dan ook continu up-to-date van de angstige ontwikkelingen. We zijn als gezin en als bedrijf een paar dagen voor de officiële maatregelen in Nederland al ‘op slot’ gegaan. Ik heb zelfs nog een brief aan premier Rutte geschreven; geen idee of hij hem gelezen heeft, maar ik was blij dat de maatregelen er eindelijk kwamen. Een collega is flink ziek geweest en ook in mijn Brabantse familie waren er al vroeg zieken. Daarnaast was het natuurlijk vreselijk om het zorgvuldig opgebouwde Organisation in Design-team af te moeten breken. En je kon elkaar ook nog eens alleen maar op een schermpje zien; voor mij echt heel emotionele weken. Ik heb daarna ook bewust even de computer en telefoon ‘uitgezet’ en ben gaan bouwen. Een sauna in de oude schuur in de tuin. Ik wist niet dat ik cement kon storten, tegels kon leggen en kon stuccen, maar het resultaat is geweldig en het werkte voor mij vooral therapeutisch om even te creëren in plaats van af te breken.


Afgelopen week heb ik een kunstwerk gekocht van Sander Wassink, met de naam ‘Under one sky’. Deze komt uit de Post Modern Collection van Woes van Haaften. Een kleine lichtbak van de lucht in coronatijd. Het is een serie van foto’s genomen door bekenden van de artiest. Willekeurige plekken op willekeurige dagen tijdens de lockdown. Want die zon en die mooie blauwe lucht, dat is wel iets wat we gaan onthouden. Het positieve moeten we blijven zien. Voor mij was het kopen van dat werk ook een herinnering aan die speciale zomer vol emoties en schitterende luchten.

Beeld:  Post Modern Collection van Woes van Haaften
Werk: Under One Sky door Sander Wassink

Loes en Margriet, wij mogen 24 uur met jullie in quarantaine. Wat gaan we die 24 uur meemaken?

Als we met jullie in quarantaine gaan, komen jullie er in ieder geval een stuk wijzer uit. 🙂

Aan de hand van ons nieuwe format gaan we met jullie een traject doorlopen waarin we gaan bekijken waar de knelpunten zitten, wat de uitdagingen zijn voor het komende jaar en hoe we hierin kunnen helpen. Hiervoor hebben wij een aantal tools die we gaan toepassen, maar natuurlijk is er ook ruimte voor ontspanning.

Onze mannen gaan mee in quarantaine, zodat we verzekerd zijn van heerlijk eten in die 24 uur! Beiden zijn heuse chefs in de keuken. Dus er wordt in ieder geval heerlijk en uitgebreid gekookt, gegeten… en gedronken natuurlijk!

Welke eigenschappen maken Loes en Margriet een duo om rekening mee te houden?

Loes over Loes: Ik ben concreet en oplossingsgericht. Ik kan op ieder moment instappen in een project en dan direct schakelen en meedenken. Met onze gezamenlijke ervaring en kennis in de creatieve industrie kunnen wij veel toevoegen. Wij hebben een enorm netwerk, waarmee we kunnen verbinden, kennis vergaren en dingen mogelijk kunnen maken. Het geeft me veel energie als ik mensen weer een stukje verder help. 

Wat is verder typisch Loes? … shoppen! Ik ben een echt stadsmens en ik wil op de hoogte zijn van alle leuke winkels en restaurants. Ik sta bij mijn directe omgeving bekend als shopaholic en levende shoppingguide ;-). Ik vind het heerlijk om door een stad te wandelen en leuke straatjes te ontdekken. Ik word regelmatig ingezet als personal shopper of gevraagd om tips voor bijvoorbeeld New York of Amsterdam, en ik shop zelfs graag online… ja, erg, I know… Er wordt mij ook wel verweten niet in straten te denken maar in winkels, als ik een lokatie probeer uit te leggen.


Margriet over Margriet: Ik denk snel. Al op de academie geleerd om niet meteen mijn ideeën en gedachten op tafel te gooien, maar mensen mee nemen in mijn denkproces. Ik ben eigenlijk altijd met nieuwe dingen bezig. Kan niet goed alleen zijn en werk het liefste in teams, of duo’s! Ik kan op een vrije zondag om 09.30 uur bij het ontbijt heel onrustig zijn als er nog niks op de planning staat. Als man dan in de krant duikt en dochter haar eigen ding doet dan kan ik erg gaan lopen zeuren: zullen we naar een museum gaan, in het bos wandelen, bij vrienden op de koffie. Als ik dan van die blikken krijg dan ga ik maar de tuin snoeien!

Verder heb ik de typische eigenschap dat ik heel veel songteksten ken; kan eigenlijk elk nummer wel meezingen. Als kind had ik een wekkerradio in bed, en dan luisterde ik tot heel laat naar de radio. Of bij mijn ouders op de achterbank naar Frankrijk of Italië met cassettebandjes ‘Ciao Italia 1 & 2’. Ik kon als achtjarige al alles fonetisch meezingen. Nu spreek ik zelf Italiaans; grappig wat ik als kind toen van die songteksten maakte.

Loes: Hahaha, ik weet dus echt geen enkele songtekst of artiest bij naam te noemen. Dat is heel typerend voor mij. Namen onthouden van mensen kan ik echt niet. 

Is er iets wat je nog wil toevoegen?

Blijf creatief en vergeet niet te genieten… Ook in deze coronaperiode.

Doe mee aan de discussie

1 reactie
Instagram has returned empty data. Please authorize your Instagram account in the plugin settings .

Instagram

Instagram has returned empty data. Please authorize your Instagram account in the plugin settings .